Wolność i Sprawiedliwość

On na początku stworzył człowieka i zostawił Go własnej mocy rozstrzygania. Położył przed tobą OGIEŃ i WODĘ, po co zechcesz, wyciągniesz rękę. Przed ludźmi ŻYCIE i ŚMIERĆ, co ci się spodoba, to będzie ci dane. Nikomu On nie przykazał być bezbożnym i nikomu nie zezwolił grzeszyć. 

Mądrość Syracha 15, 14-20

Śmierć kończy życie człowieka jako czas otwarty na przyjęcie lub odrzucenie łaski Bożej ukazanej w Chrystusie. Nowy Testament mówi o sądzie przede wszystkim w perspektywie ostatecznego spotkania z Chrystusem w Jego drugim przyjściu, ale także wielokrotnie potwierdza, że zaraz po śmierci każdego nastąpi zapłata stosownie do jego czynów i wiary. Każdy człowiek w swojej nieśmiertelnej duszy otrzymuje zaraz po śmierci wieczną zapłatę na sądzie szczegółowym, który polega na odniesieniu jego życia do Chrystusa i albo dokonuje się przez oczyszczenie, albo otwiera bezpośrednio wejście do szczęścia nieba, albo stanowi bezpośrednio potępienie na wieki. (1021-1022)

Co się będzie działo podczas Sądu Ostatecznego?
Jezus zapowiedział w swoim przepowiadaniu sąd, który nastąpi w dniu ostatecznym. Zostanie wtedy ujawnione postępowanie każdego człowieka i wyjdą na jaw tajemnice serc. Nastąpi wtedy potępienie zawinionej niewiary, która lekceważyła łaskę ofiarowaną przez Boga. Postawa wobec bliźniego objawi przyjęcie lub odrzucenie łaski i miłości Bożej. Jezus powie w dniu ostatecznym: Wszystko co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili. Sąd Ostateczny ujawni to, co każdy uczynił dobrego, i to, czego zaniechał w czasie swego ziemskiego życia, łącznie z wszystkimi tego konsekwencjami. (678, 1039) Poznamy wówczas ostateczne znaczenie dzieła stworzenia i ekonomii zbawienia oraz zrozumiemy przedziwne drogi, którymi Jego Opatrzność prowadziła wszystko do ostatecznego celu. (1040)

Chrystus jest Panem życia wiecznego. Do Niego jako do Odkupiciela świata należy pełne prawo ostatecznego osądzenia czynów i serc ludzi. Syn jednak nie przyszedł, by sądzić, ale by zbawić. i dać życie, które jest w Nim. Przez odrzucenie łaski w tym życiu, każdy osądza już samego siebie, otrzymuje według swoich uczynków i może nawet potępić się na wieczność, odrzucając Ducha miłości. (679)

Śmierć jest końcem ziemskiej pielgrzymki człowieka, czasu łaski i miłosierdzia, jaki Bóg ofiaruje człowiekowi, by realizował swoje ziemskie życie według zamysłu Bożego i by decydował o swoim ostatecznym przeznaczeniu. Gdy zakończy się jeden jedyny bieg naszego ziemskiego żywota, nie wrócimy już do kolejnego życia ziemskiego. Postanowione ludziom raz umrzeć. Po śmierci nie ma reinkarnacji. (1013)

Katechizm Kościoła Katolickiego

W chwilach opuszczenia wewnętrznego nie tracę spokoju, ponieważ wiem, że Bóg duszy nigdy nie opuszcza- chyba wtenczas jedynie, jak dusza sama przez niewierność zrywa związkę miłości. Jednak absolutnie wszystkie istnienia zależą od Pana i utrzymywane są Jego wszechmocą. Jednymi rządzi miłość, innymi sprawiedliwość, od nas zależy, pod jaką władzą żyć chcemy, gdyż pomoc łaski dostatecznej nikomu nie jest odmówiona.

W pewnym dniu ujrzałam dwie drogi: jedna szeroka, wysypana piaskiem i kwiatami, pełna radości i muzyki i różnych przyjemności. Ludzie idąc tą drogą tańcząc i bawiąc się ? dochodzili do końca, nie spostrzegają się, że już koniec. A na końcu tej drogi była straszna przepaść, czyli otchłań piekielna. Dusze te na oślep wpadały w tę przepaść, jak szły, tak i wpadały. A była ich wielka liczba, że nie można było ich zliczyć. I widziałam drugą drogę, a raczej ścieżkę, bo była wąska i zasłana cierniami i kamieniami, a ludzie, którzy nią szli ze łzami w oczach i różne boleści były ich udziałem. Jedni padali na te kamienie, ale zaraz powstawali i szli dalej. A w końcu drogi był wspaniały ogród przepełniony wszelkim rodzajem szczęścia i wchodziły tam te wszystkie dusze. Zaraz w pierwszym momencie zapominały o swych cierpieniach. (Dz 153)

Dzienniczek s. Faustyna

Ukryty paradoks żarliwie protestującego ateizmu: Samo założenie sprawiedliwego ładu w świecie, sensownego i dobrego, z góry danego, w którym tylko dobrzy są nagradzani, a tylko źli karani... Gdybyśmy owego ładu nie uznawali i nie wierzyli w jego istnienie, to po co w ogóle mielibyśmy potem zastanawiać się nad złem i niesprawiedliwością- względem czego jakieś wydarzenie mogłoby być niesprawiedliwe lub złe... Żarliwy ateizm protestu przeciwko Bogu i wierze stoi na gruncie wiary w boski świat dobra i sprawiedliwości. jeśli chcę przeklinać Boga, muszę przynajmniej wierzyć w jego istnienie- i dopiero wtedy wytykać mu, że nie jest bogiem wedle moich życzeń i kryteriów, że nie spełnia mojego wyobrażenia o tym, jak powinien postępować.

Cierpliwość wobec Boga Tomas Halik